Likes: 
Velen van u kennen nog de horrorverhalen uit de begintijd van internet:
providers die van alles beloofden, maar weinig waarmaakten, uitvallende
verbindingen, onbereikbare helpdesks en facturen waar geen iota van
klopte. Wie dacht dat dit kinderziektes waren en dat die na tien jaar
internet tot de verleden tijd zouden behoren, kan bedrogen uitkomen. In
ieder geval bij QuickNet, aanbieder van breedband-internet in
Noord-Holland.
Eind 2000 kreeg ik van Sonera, de voorloper van QuickNet, het aanbod om
deel te nemen aan een proef met breedband-internet via de kabel. Om te
beginnen zou het abonnement gratis zijn, het ging immers om een proef.
Pas na een paar maanden zou dit worden omgezet in een betaald
abonnement.
Dat leek me wel wat. Mijn besluit om het betaalde internetabonnement bij
een andere aanbieder op te zeggen, bleek echter te optimistisch. De
nieuwe verbinding wilde maar niet tot stand komen. Slechts af en toe was
er contact, maar dat viel dan weer spoedig uit om dagenlang, ondanks
vele pogingen, uit te blijven. De helpdesk was permanent onbereikbaar.
Toen Sonera na enkele maanden liet weten dat het uit was met de gratis
pret en er vanaf nu betaald moest worden voor het abonnement, liet ik
dus onmiddellijk weten daarmee niet akkoord te gaan. Waarom niet eerst
even geinformeerd of de proef gelukt is? Hier begint het al een beetje
te stinken.
Intussen komt mijn buurman, ook geinteresseerd in breedband-internet,
vertellen dat hij van Sonera heeft vernomen dat ik daar al abonnee was.
He, in het contract staat toch duidelijk dat dergelijke gegevens zonder
mijn toestemming niet aan derden worden verstrekt? Daarop heb ik mijn
abonnement opgezegd, schriftelijk, met opgaaf van redenen. Als ik
QuickNet was en ik zou zo'n brief ontvangen, zou ik me voelen alsof ik
tot mijn knieen in de mest zak.
Voor een fatsoenlijk bedrijf zou dat het moment zijn om uit de smurrie
te stappen en excuses te maken. Sonera begint echter het abonnementsgeld
van mijn rekening af te schrijven en gaat daarmee door, zelfs nadat ik
de machtiging door middel van een rode kaart heb opgezegd. De poep
stijgt het bedrijf nu tot het kruis.
Sonera gaat over in QuickNet en geeft een incassobureau opdracht om mij
het abonnementsgeld af te troggelen. Het incassobureau blijkt niets te
weten van mijn opzeggingsbrief, hoewel ik kan bewijzen dat Sonera die
heeft ontvangen. Het lijkt nu stil te worden. In juni 2001 koopt
Multikabel QuickNet. Zou Multikabel haar nieuwe dochter uit de beerput
trekken? Helaas, onlangs verscheen een nieuw incassobureau ten tonele:
Intrum Justitia. De naam laat weinig ruimte voor illusies over de
integriteit, want met justitie heeft zo'n bureautje natuurlijk niets te
maken. Volgens mij zit QuickNet/Multikabel nu tot de lippen in de
stront.
Ik laat het incassobureau onmiddellijk weten waarom ik niet zal betalen,
compleet met een kopie van de opzeggingsbrief en redenen van opzegging
(geen verbinding, geen helpdesk, schenden van de vertrouwelijkheid).
Vorige week kwam er een nieuwe brief van Intrum Justitia: 'Tot op heden
hebben wij echter niets van u vernomen' en 'Tevens willen wij u er op
attenderen dat bijkomende proces- en executiekosten dan eveneens voor uw
rekening zullen komen'. Met andere woorden: ze gaan me doodschieten en
ik moet zelf de kogel betalen. Voor zover er nog een kruin van QuickNet
boven de beerput uitstak, heeft ze die nu laten onderdompelen door een
al even onfris incassobureau. Multikabel, je dochter verzuipt!
--
Eugene van der Put
eu'at'xs4all.nl
Quote
