Oorspronkelijk geplaatst door
netwerkprutser
De clou met de netscaler-oplossing is dat de nog-wel-bereikbare netscaler zijn (eigen/authoritive) DNS records aanpast op het moment dat het andere DC niet meer bereikbaar is. Daardoor zullen (na een korte tijd ivm DNS-caching) alle clients alleen nog maar een DNS-reply krijgen met IP-adressen van het nog-wel-levende DC. Uiteraard zijn beide netscalers ingesteld als authoritive DNS-servers voor de betreffende zone.
Stel dat je één DC in NL hebt en één DC in BE, dan kunnen de netsclaers zo worden ingesteld dat bv clients uit NL normaal zullen resolven naar het DC in NL, en clients in BE krijgen een IP adres in het BE-DC. Als je dat zou willen uiteraard, je kunt ook gewoon compleet active-passive doen, of gewoon random loadbalancing. Maar die geografische loadbalancing is ook erg mooi.
Voor alle duidelijkheid: je hebt op die manier geen 'interne verbinding' ofzo nodig tussen de beide sites, de hele constructie met de netscalers gebruikt gewoon 'het normale internet' om de beschikbaarheid van het andere DC (en van de servers op het eigen DC) te monitoren. Dat kunnen twee totaal verschillende providers zijn, met onafhankelijke IP-reeksen, op geografisch (en netwerk-technisch) totaal gescheiden lokaties. Dat je voor synchronisatie van je backend-servers misschien wél een 'interne verbinding' tussen beide sites wilt hebben is een ander verhaal, en niet relevant voor de netscaler-setup.
En stel dat er bv een HTTP-daemon een individuele server failt, dan wil je ook dat de clients naar een andere webserver op dezelfde lokatie of zelfs naar een server in het andere DC geredirect worden; al dat soort zaken zijn ook te regelen.