Oorspronkelijk geplaatst door
ICTRecht
Er zijn al een tijdje diverse wetten over identificeren van klanten in een strafrechtelijk traject.
Het meest verstrekkend is artikel 126na Strafvordering: iedere politieagent mag "in het belang van het onderzoek" naar enig misdrijf (ongeacht welk) van jou eisen dat je NAW gegevens van een klant verstrekt. Je mag dat verzoek niet weigeren en je kunt niet verlangen dat er een gerechtelijk bevel komt. Je mag zelfs niet vragen om welk misdrijf het gaat en waarom ze jouw klant verdenken.
Verder biedt artikel 126n Strafvordering de officier van justitie een grond om NAW-gegevens van klanten te vorderen en zelfs inzage in opgeslagen of verzonden gegevens te krijgen. Het moet dan wel gaan om een ernstig misdrijf (minstens 4 jaar cel, of enig delict rond drugshandel, illegaal gokken, geld witwassen, aanslagen/terrorisme of het gebruik van een hond als lastdier).
Artikel 54a Strafvordering verplicht je om een site op zwart te zetten als een rechter-commissaris dat zegt. Daar is dus wel een gerechtelijk bevel nodig, want de R-C is lid van de rechterlijke macht. Maar de site-eigenaar wordt daarbij niet gehoord.