De informatie die zenid over dit probleem heeft verstrekt is niet in overeenstemming met de feiten. Inmiddels is er een rechtszaak geweest waarbij de klant van zenid deels in het gelijk is gesteld. Het vonnis is schriftelijk vastgelegd en zenid heeft inmiddels betaald aan de deurwaarder.
Webhosters hebben vanuit hun positie de mogelijkheid om een site uit de lucht te halen. Ook kunnen ze een domeinnaam opheffen zonder dat dat -juridisch gezien- terecht is. Dat geeft een mogelijkheid voor machtsmisbruik van de webhoster ten opzichte van de klant en zenid heeft in deze situatie de macht inderdaad misbruikt door de domeinnaam stiekem vrij te geven.
Het zou niet meer dan fatsoenlijk zijn geweest van zenid om de klant hier vooraf op te wijzen, met name omdat van een webhoster mag worden verwacht dat hij weet dat een domeinnaam zeer snel na het vrijgeven door een ander gekocht kan worden.
Echter in deze situatie was dat precies wat zenid wilde omdat de klant duidelijk en tijdig had aangegeven de overeenkomst met zenid te stoppen wegens de wijze waarop zenid met de klant omging. In dit geval nam zenid zeer effectief wraak door de inkomstenbron van de klant af te snijden.
Overigens is een klant volledig zelf verantwoordelijk voor het tijdig betalen van registratiekosten voor een domeinnaam en is het dus niet de taak van de webhoster om hierover beslissingen te nemen of die naam op te heffen. In dit geval waren er tijdig maatregelen getroffen door de klant.
Collega-webhosters die op grond van de door zenid verstrekte onjuiste informatie goedbedoelde adviezen hebben gegeven aan zenid zouden wellicht andere adviezen hebben gegeven als alle feiten correct waren weergegeven. Nu heeft men dit verhaal maar van een kant gehoord.
Het is misschien niet gebruikelijk maar juridisch gezien ook niet verboden om een schadeclaim in de vorm van een factuur in te dienen. De klant is niet zo onredelijk als door zenid is gesuggereerd maar wilde wel de schade die opzettelijk door zenid is veroorzaakt zo veel mogelijk vergoed krijgen.
Dat krijgen van de vergoeding is ook gelukt met uitzondering van de proceskosten, waarbij de rechter oordeelde dat beide partijen hun eigen deel van de kosten moeten betalen. Vandaar dat -juridisch gezien- de klant niet volledig maar deels in het gelijk is gesteld.

