Bij elektronische dienstverlening gelden verschillende regels voor drie groepen afnemers:
1. EU ondernemer: BTW verlegd van aanbieder naar afnemer, behalve als land aanbieder = land afnemer
2. EU niet-ondernemer: BTW in lang van aanbieder: 19% voor NL
3. Buiten EU: 0%.
Maar het volgende probleem komt dan om de hoek kijken: hoe stel je vast binnen welke categorie de afnemer valt?
Voor de ondernemers als afnemer lijkt het mij niet zo moeilijk, die willen zelf een kloppende factuur voor hun administratie.
Consumenten, is een andere zaak: die kunnen opgeven dat ze woonachtig zijn buiten de EU. En dan weet ik dat er allerlei technische manieren zijn om locaties van IP adressen naar een land te koppelen, maar degene die wil, kan met proxy servers etc. dit weer omzeilen.
Vraag: Wie heeft hier al mee te maken gehad? En wat is voor de Nederlandse belastingdienst acceptabel voor het vaststellen van het land van de afnemer? Is vertrouwen op de opgave van de klant acceptabel?
Situatie: volledige electronische levering (zonder menselijke tussenkomst) op basis van vooruitbetaling per bank met bedragen kleiner dan € 100 per transactie.

Likes:


Quote